Şaka değil…
Brezilya…
Alves
Miranda
David Luiz
Fernandinho
Adriano…
Ve
Neymar…
Avrupa’nın en büyük kulüplerindeki en pahalı futbolcular…
Hepsi de Avrupa’da oynayan Brezilyalı yıldızlar…
Brezilya, Türkiye’ye geldi ya… Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadı da tarihi günlerinden birini yaşadı.
Bir gazeteci olarak, benim açımdan da tarihi bir gün.
Türkiye’nin önemini elbette küçümsemedim.
Ama bir futbolsever olarak, Brezilya’yı izlemek ayrı bir zevk… Öyle ya…
Son Dünya Kupası’ndaki Almanya hezimeti ciddi anlamda Brezilya’nın fiyakasını bozdu.
Ama dediğim gibi. Sonuçta Brezilya…
Pele’nin…
Zico’nun…
Didi’nin…
Socrates’in…
Ve tabii ki Türkiye taraftarının da ayakta alkışladığı, dünya futbolunun son Gladyatörü Neymar’ın takımı Brezilya…
Stada bu duygularla geldik…
Elbette yeniden yapılanma içerisine giren Türkiye için önemli bir sınavdı bu.
Maçın ilk 15 dakikası geride kaldığında, denk bir mücadele vardı sahada…
Denge de bu dakikadan sonra değişti. Ardı ardına Türkiye’nin ceza sahası içine gelen Brezilya, golü 18’inci dakikada Neymar ile buldu.
Genç yıldız, defans oyuncuları arasındaki anlaşmazlıktan da yararlanarak, yürüye yürüye Volkan’ın sağından topu ağlara yolladı…
25’inci dakikaya kadar, Türkiye oldukça silik bir futbol oynadı…
Nitekim Brezilya’nın ikinci golü de tam da bu dakikalarda geldi. Semih yine kaleyi şaşırdı, Volkan sadece seyretti.
Türkiye taraftarını heyecanlandıran ilk hareketin 30’uncu dakikada Arda’nın şutu ile gelmesi, sanırım skorun 25 dakikada 2-0’a gelmesini net olarak açıklıyordu.
Türkiye Milli Takımı ancak yediği ikinci golden sonra canlanabildi. Brezilya kalesi ablukaya alındı.
Ama bu baskı sadece 10 dakika sürdü.
Dakikalar 43’ü gösterdiğinde sahnede Neymar vardı. Aldı, getirdi Willian’ın önüne bıraktı.
Üç golde de Volkan’ın en ufak bir hamlesi yok… Tuhaf değil mi?
Türkiye devre arasına 3-0 yenik girerken, taraftarın Brezilya’yı alkışlaması, Türkiye futbolu adına olumlu bir gelişme…
İkinci yarıya Fatih Terim, Caner Erkin ve Volkan Şen hamlesi ile başladı.
Orta sahada da Hamit- Selçuk değişikliği ile ikinci yarıda gol arayan bir takım konumlandırıldı.
Tuhaftır, üç golde de topa müdahale için hamle dahi yapmayan Volkan da yerini Volkan Babacan’a bıraktı.
İkinci yarıda ilk 10 dakika geride kalırken, Türkiye istediğini yapamadı.
Brezilyalı yıldızların bireysel top cambazlıklarıyla 15 dakikalık bölüm az da olsa gözlerimizin pasını sildi.
Dakika 58’i gösterdiğinde Neymar, tüm tribünlerden alkış alan 4’üncü Brezilya golünü attı. Tüm tribünler Neymar’ı ayakta alkışlarken, o da Türk taraftarları selamladı. Muhteşem bir tabloydu. Nitekim kalan sürede Neymar her topla buluştuğunda alkışlar devam etti.
Türkiye Milli Takımı’nı protesto eden taraftar, bunu Brezilya’nın her pasında “oley” çekerek gösterdi. Bir de bol bol “Yeter Yıldırım Demirören Yeter” sloganı… Bol bol tekrarlandı.
Saman alevi gibi parlayan Türkiye karşısında, sahanın hakimi, ne yaptığını bilen, kalite farkını her alanda gösteren bir Brezilya izledik.
Futbol adına gözümüzün pası silindi.
Brezilya’nın Türkiye’de olması son derece önemli.
Gece adına en güzel olan, skora rağmen, Neymar’ın Türkiye tribünlerinden aldığı alkış… Verdiği karşılık.
Futbol adına son derece önemliydi. Futbolun evrenselliği, sporun dostluk ve kardeşliği…
Eminim Neymar da, gönlünün yarısını Türkiye’de bırakarak ayrıldı. Bu maçı unutmayacak…
