Türkiye tarihinin en büyük terör saldırısına maruz kaldı.
Terör, dün Ankara’da barış için yürüyüşe koyulanları katletti.
Bu satırlar yazıldığında ölü sayısı 86 yaralı sayısı 186 idi.
Yirmiyi aşkın yaralının durumu kritikti ve ölü sayısının artmasından endişe ediliyordu.
Terör bir kez daha Türkiye’nin en dinamik güçlerini hedef aldı.
Barış isteyen, sadece istemekle kalmayıp bunun için bedel ödeyen kesimlerini.
Süren kanlı savaşa rağmen “savaşa hayır, inadına barış” diyenler ve bunun için bir yürüyüş eylemeye kalkanlar katledildiler.
Ve bu katliam Türkiye’de demokrasiyi, halkın iradesini yansıtacak seçimleri ve bizatihi halkın kendisini hedef aldı.
Suruç’ta ilk denemesi yapılmıştı.
Suruç’ta gencecik üniversite öğrencilerini katledenler, Türkiye’yi yeninden silahlı terörün girdabına sürüklemeyi ve bir de Kobane’nin intikamını almayı hedeflemişlerdi.
Başarılı oldular.
Başarılı oldular ve insanlık dışı hevesleri onları ikinci büyük hedeflerine yöneltti.
Türkiye’de zaten tartışmalın olan demokratik koşulları ve halkın iradesini yansıtacak seçim koşullarını ortadan kaldırmak.
Dün Ankara’da yapılan korkunç katliam bunun eseridir.
Ve bu doğru bir şekilde algılanmazsa Türkiye bu tuzağa düşmenin arifesindedir.
***
“Siyasetin çare üretmediği yerde terör devreye girer” şeklindeki evrensel gerçek Türkiye için günlük gerçekliktir.
Ve ne acıdır ki Türkiye bu gerçekliği daha önceleri de yaşamış ve ağır bedeller ödemişti.
12 eylül öncesi koşullarda siyaset sadece kendi bekası için ve basit oy hesaplarıyla devreden çıkınca yaratılan terörün karşılığı korkunç koşullar dayatan askeri cunta dönemi olmuştu.
Türkiye hala askeri cuntanın yarattığı olumsuzluklardan kurtulamadı.
Ve durum bu haldeyken eğer siyasetçiler çare üretme makamları olamazsa, bir önceki seçimde yaptıkları gibi adi oy hesaplarıyla ülkeyi istikrarsızlığa sürüklerse ve eğer bu seçimde de tarihi bir uzlaşma çıkmazsa Türkiye 12 Eylül koşullarına doğru hızla sürüklenecek.
Ve terör bir kez daha hedefine ulaşacak.
Ve Türkiye’ye yazık olacak.
Bize de beş beteri…
