“HAYVAN GÜCÜ ÖNEMLİYDİ”: Serdarlı’da yaşayan İsmail Barkut babasının ve dedesinin mesleği olan nalbantlığı Havadis’e anlattı. 1974 yılı öncesinde ülkede ulaşım ve üretim işlerinin hayvan gücü ile yapıldığına işaret ederek nalbantlarında hayvanların ayaklarının zarar görmemesi için hayvanların ayaklarının altına demir nallar yaparak taktığını söyledi
Kıbrıslı Türklerin bir zamanlar gözde mesleği olan nalbantlık gelişen sanayiye yenik düştü. Ulaşım ve üretim işlerinin havyan gücüyle yapıldığı yıllarda büyük bir önem taşıyan nalbantların sayısı ne yazık ki yok denecek kadar azaldı. Ülkede yaşayan birçok genç nalbantlık mesleğinin nasıl bir meslek olduğunu bile bilmiyor.
Serdarlı’da nalbant anlamına gelen Galliga lakabıyla bilinen İsmail Barkut babasının ve dedesinin mesleği olan nalbantlığı Havadis’e anlattı. Barkut, geçmiş yıllarda ulaşım ve tarla sürme, ekme gibi işlerin hayvan gücüyle yapıldığına dikkat çekti ve bu nedenle hayvanların ayaklarının korunması ve topal olmaması için eşeklerin ve ineklerin ayaklarına göre nal yapılıp takıldığını anlattı.
“Sanayi gelişmemişti”
Barkut 1945’li yıllarda ülkede henüz sanayinin gelişmediğine işaret ederek bu nedenle halkın üretimde ve ulaşım da hayvan gücünün kullandığını söyledi. Hayvanların ayaklarında tırnak denilen sert bir madde olduğunu belirten Barkut bu madde yendiği zaman hayvanların topallaşarak iş yapamadığını kaydetti.
Barkut, nalbantlarında hayvanların topallaşmaması için eşeklerin ve ineklerin ayaklarının altına özel olarak onlara göre yapılmış demir nalları ve mıhlarını yapıp hayvanlara köy köy gezerek taktığını ifade etti.
“Yılda en az 3 kez nal takılırdı”
Barkut yılda en az 3 kez hayvanlarının yaklarına nal takıldığını söyledi ve birincisinin tarla ekim zamanı, ikincisinin biçim zamanı ve üçüncüsünün de dağlarda ve ovalarda zeytin ve harnup toplama zamanı yapıldığına dikkat çekti. Ancak Barkut son zamanlarda gelişen sanayi nedeniyle bu mesleğin yok olduğunu söyledi.
“Babamı taksilerle alıp geri getiriyorlardı”
1974 öncesinde hemen hemen hiç Rum nalbant olmadığını kaydeden Barkut bu nedenle hayvanlarının ayaklarına nal takmak isteyenlerin babasını taksilerle alıp çiftliğe götürüp geri getirdiklerini anlattı. Barkut, 1945’li yıllarda nalbantlığın ülkedeki en gözde meslekler arasında yer aldığını kaydetti.
