Bir psikolog olarak, mesleğimi icra ederken pratiğime temel oluşturacak teorik bir öğretiyi uyguluyor olmam gereklidir. Yakın zamanda yeni bir öğretiyi temel almaya başladım. Pozitif, gelecek odaklı, özet bir yaklaşım. Neden bu yaklaşımı seçtim? Geleceğe yönelik çok zekice bir yaklaşım çünkü… Adı Çözüm Odaklı Yaklaşım. Kişiler veya gruplar için tercih edilen geleceğin nasıl göründüğünü tanımlayan bir anlatım oluşturmak için tasarlanmış bir yaklaşım. Kişiyi, geleceği en iyi haliyle en ümit edilen haliyle tanımlamaya çağırıyor. Bu bağlamda Kıbrıs’la ilgili benim çözüm odaklı hikayem şöyle.
Kıbrıs’taki politik bölünme ile ilgili en iyi ümidim bölünmenin sonlanmasıdır. Politikacılar yerine vatandaşların harekete geçtiğini görmek isterim. En iyi sonuç olmak değil ortaya çıkan ama en azından hayatlarımıza bir kesinlik getiren bir sonuç olmalıdır. Yeterince kesinlik bize hayatlarımızı yan yana sürdürerek ortak bir gelecek kurabilmemizi sağlayacaktır.
Bu benim hayatımda ne değiştirecek peki? Beni özgürleştirecek!
Eğer bir mucize gerçekleşse ve ben yarın bu realiteye uyansam etrafımda ne göreceğim? Halkın din veya dillerinin ne olduğu fark etmeden adanın her yerine özgürce hareket edebildikleri, yerleşebildikleri ve hayat yaratabildikleri bir olasılığa uyanacağım. Apostolos Andreas’dan Poli’ye pasaportumu göstermeden yürüyebileceğim. İstanbul veya Atina’ya gitmek ayni kolaylıkta olacak. İnsanların tümü iki dil konuşacak, 4 yüz yıldır iki dili karıştırarak yarattığımız ve hala kullandığımız kendi dilimizi de. Etnik değil hüner üzerinden ilişkilendirileceğiz.
Hayalimdeki gelecekte kararlarımızı verirken daha zekice ve rasyonel davranacağız. Soru nerden geldiğimiz değil nereye gidiyor olduğumuz olacak. ( Sıklıkla nerden geldiğim sorulur bana, Lefkoşa’da doğdum, Baf’ta büyüdüm, Girne’de yaşıyorum, babam Mağusa’da doğdu, Büyükannem Bergamos- Smyrna- İzmir’den. Bu beni dünya vatandaşından başka ne yapar ki? Bunun en geçerli kimliğimiz olduğunu öğrenmemiz için hayatta kalma savaşı mı vermek gerek? )
Organik bitki, meyve ve sebze üretmek için tarlasında çalışan bir keyifli çiftçi olacağım en iyi hayalimde. Doğa ile birlikte geçirmeye daha fazla zaman, dağda aile yürüyüşleri ya da denizde bir akşamüstü yüzmesi. Kıbrıs’ın 1963 öncesi kartpostalları gibi özgür ve mutlu.. Hatta kartpostalların yıldızı gülümseyen şalvarlı adam olmak için bıyık bile bırakabilirim.
Kesinlikle çatışma temelli sohbetlerden çok daha farklı sohbetler içinde bulurdum kendimi çözüm odaklı yaklaşım sonucunda. Daha felsefi ve ruhani ihtiyaçları keşfetme zamanı olurdu. Ruhumu besler, bilinçli farkındalık eğitmeni olarak tüm adada atölye çalışmaları yaparak insanların kendilerini daha iyi anlamalarına ve ne yapmak istediklerini bulmalarına yardımcı olurdum. Bunları yaparken de tek ümidim hem bireysel hem de kolektif olarak daha iyi tercihler yapmaları olurdu.
İnsanları sakin ve bilinçli karar vericilere dönüştürmek için güçlendirmek. (Politikacıların en büyük kabusu!!!) Daha kaliteli bir vatandaşlık yaratmak; kim, neyi, ne kadar alacak kavgası vermek yerine, hem varlığımız hem de çevrenin sürdürülebilirliği için ne önemli, ne yapılmalı üzerine düşünen bir algı yaratmak.
Bölünmüşlüğün her iki tarafında da seçim yılı bu yıl. Oyunuzu kime vereceğinize karar vermeden düşünün; Gelecek için en iyi ümidim nedir? Kendinize dürüst olun, gerçekten yaratmak istediğiniz geleceği yaratın. Unutmayın, ne istemediğiniz değil, neyi istediğiniz önemli.
