Eskiden insanlar yürürlerdi.
Spor olsun diye değil.
Koşullar öyleydi.
Ve zaten sağlıklı bir işti.
Çarşı pazar işini yürüyerek yapanlar olduğu gibi,
Yakın yerlere yapılan gezintiler de yürüyerek yapılırdı…
…
Yürürken, Lefkoşa’nın sokak siyasetçileri ile karşılaşmak mümkündü.
Hiç kimsenin cesaretle söylemediğini o insanlar söyler, hiç kimsenin cesaretle yapamadığını o insanlar yapardı…
…
Yürürken, bir esnafın dükkanında buluşmak,
Bir köşe başında durup muhabbet etmek hayatın bir parçasıydı…
…
Bir parka, bahçeye gitmek için ailece evden çıkılır,
Salına salına sokaklardan caddelerden geçilir,
Sağda solda duran fıstıkçıdan, mısırcıdan, pamuk şekerciden alış veriş edilir,
Tekrar yola düşülür,
Telaşsız,
Koşmadan,
Patırtısız gürültüsüz,
Gidilecek yere gidilirdi…
…
Zaten varılacak yer uzak değildi…
…
Girne Caddesi ve Cemal Gürsel Caddesi, yürüyüş halindeki insanlarla dolup taşardı.
Herkes temiz ve güzel elbiseler içinde olmaya özen gösterirdi…
…
Hafta sonları bayrak merasimleri bahane edilerek evden erken çıkılır,
Mücahitler Parkı ya da Kuğulu Parkın tekmil sandalyeleri çoluklu çocuklu ailelerle dolardı.
Bando meydana gelene kadar, ta Çağlayan’dan yola çıkılır, ellerinde çocuk arabaları ile birlikte birçok aile tören alanına kadar kenar kenar yürür,
Sinema afişlerine bakar,
Gerekirse bir pastanede soluklanır,
Ve vakti ayarlanarak merasim için tören alanının kaldırımlarında yerini alırdı.
…
Sokağın bir köşesinden ansızın Ahmet Mehmet Dubara çıkar,
Var gücü ile siyasi bir nutuk sallardı…
…
Çocuk Bahçesinde oturup vakit geçiren insanlar,
Zaman zaman yerlerinden kalkar,
Bahçenin çevresini yürüyerek dolaşır,
Gelip geçene selam verip sohbet ederek gününü tamamlardı…
…
Sadece aileler değil,
Genç delikanlılar gruplar halinde buluşur, Lefkoşa sokaklarında yürürlerdi.
Bazen de gruplar halinde hisarların üstünde otururlar, muhabbet edip çevreyi seyrederlerdi.
Gen kızlar da geri kalmazlardı.
Grup grup.
Ayla, Şaziye, Fatma, Belgin bir aradaysa,
Fezile, Nezire ve Cemaliye de bir arada olurdu.
Kolejliler bir grup oluştururlarsa, Kız Liseliler de kendi gruplarını oluştururdu.
Ki bu yürüyerek yapılan gezintilerde bir plakçıya girip dönemin popüler plakları,
Kimi mağazalardan da makyaj malzemeleri satın alınırdı.
Genç kızların en çok yaptıkları şey de bir kırtasiyeciden hatıra defteri almaktı.
Neredeyse herkesin böyle bir defteri bulunurdu.
…
Yürümek hayatın vazgeçilmez bir parçasıydı.
Arabaları kullanıp da yürümeyi unutmazdan önce…
