Barzani ve Şivan Perver karşısındaydı.
O mikronun başında.
Mahşeri bir kalabalık.
Tekmili Kürt.
Ah Ah diyordu.
“Keşke o da burada olaydı.”
…
Sen istediğinde kardeş, istediğinde düşman olacak insanlar…
…
Cumhuriyetin 75’inci yıldönümüydü.
Önce o çıktı sahneye Cumhuriyetten bahsetti.
Ki kurucularına ayyaş diyordu o başka mesele…
…
Sonra Ahmet Kaya çıktı şunları söyledi:
“Cumhuriyetimizin 75. Yıldönümünde daha güzel günleri yaşamak, cumhuriyeti daha özgür yaşamak, insanca saygının, düşünceye özgürlüğün olduğu cumhuriyetleri yaşamak dileği ile ve artık şarkı söyleyenlerin, şiir okuyan insanların bir daha tutuklanmayacağı cumhuriyetlerde görüşmek üzere.”
…
İmam dayanamadı ağladı…
…
Ahmet Kaya şarkısına başlamıştı:
Beni burada arama
Arama anne
Kapıda adımı, adımı sorma
Saçlarına yıldız düşmüş
Koparma anne ağlama.
Kaç zamandır yüzüm tıraşlı
Gözlerim şafak bekledim
Uzarken ellerim kulağım kirişte
Ölümü özledim anne.
Yaşamak isterken delice
Ah.. verebilseydim keşke
Yüreği avucunda koşan her bir anneye
Tepeden tırnağa oğula
Ve kıza kesmiş
Bir ülkeye armağan
Düşlerimle sınırsız
Diretmişliğimle genç
Şaşkınlığımla çocuk devrederken sırdaşıma
Usulca açıverdi yanağımda tomurcuk
Pir sultan’ı düşün anne, Şeyh Bedretin’i
Börklüce’yi
İnsanları düşün anne
Düşün ki yüreğin sallansın
Düşün ki o an güneşli güzel günlere inanan
Mutlu bir yusufcuk havalansın
Beni burada arama
Arama anne
Kapıda adımı, adımı sorma
Saçlarına yıldız düşmüş
Koparma anne ağlama.
Yani benim güzel annem
Ala şafağında ülkemin yıldız uçurmak varken
Oturup yıldızlar içinde kendi buruk kanımı içtim
Ne garip duygu şu ölmek
Öptüğüm kızlar geliyor aklıma
Bir açıklaması vardır elbet
Giderken darağacına
Geride masa üstünde boynu bükük
Kaldı kağıt kalem.
Bağışla beni güzel annem
Oğul tadında bir mektup yazamadım diye
Kızma bana.
Elleri değsin istemedim
Gözleri değsin istemedim
Ağlayıp kokluyacaktın
Belki bir ömür taşıyacaktın koynunda.
Yaşamak ağrısı asıldı boynuma
Oysa türkü tadında yaşamak isterdim
Ölmek ne garip şey anne
Beni burada arama
…
Ne diyordu?
“Ah ah keşke burada olsaydı…”
…
Keşke…
Olsaydı da ağlattığın Türk ve Kürt analarını görseydi.
Yine söylemez miydi?
Beni burada arama
Arama anne
Kapıda adımı, adımı sorma
Saçlarına yıldız düşmüş
Koparma anne ağlama.
