Yaklaşık iki aydır zamanımın önemli bir bölümünü hastanede geçirdim.
Buna bayram tatili de dahil.
Babamın Türkiye’de İstanbul’da gerçekleştirilen by-pass ameliyatı sonrasında yaşadığı sıkıntıların aşılabilmesi için Lefkoşa’dakiDoktor Burhan Nalbantoğlu Hastanesi’ne gittik. Orada ilgili doktor ve hemşirelerin babamın sağlığına kavuşması için gösterdikleri ilgi ve gayretlerinden dolayı öncelikle teşekkür ederim.
Lefkoşa Doktor Burhan Nalbantoğlu Devlet Hastanesi eksiklik ve aksaklıklarına rağmen yine de bizler için büyük bir şans.
Bir kere doktorlara kolay ulaşıp onlarla iletişim kurma imkanınız var.
Hastaneye acil servise gidilmesinin ardından, gerekli olması halinde ilgili servislere süratle sevkiniz ve yatış işlemleriniz yapılabiliyor.
Doktorlar ilgili…
Hemşireler de öyle.
Ama Lefkoşa Doktor Burhan Nalbantoğlu Devlet Hastanesi için hemşire sayısı yeterli değil.
Bunun sonucunda hastanede büyük bir özveri ile çalışan hemşirelere çok fazla yük biniyor.
Yük bindikçe de yorgunluk ve baskı artıyor.
Bu da verimi ve bazen hasta-hemşire ilişkilerini olumsuz etkileyebiliyor.
Bulunduğumuz birimde doktorlar bayram dahil hastaları ile neredeyse her gün ilgilendiler.
Ya sabah ya da akşam saatlerinde bizzat gelip hastalarını gördüler.
Bu hastanenin iyi tarafı…
Ama doktorlar arasında genelde diyalog eksiklikleri var.
Birbirleri ile diyalog kurmayınca bir araya gelerek hastaların durumlarını birlikte değerlendirmeleri zorlaşıyor.
Özetle hastanede olması gerektiği düzeyde bir takım çalışması yok.
Bu da hasta ve hastane için büyük bir sıkıntı.
Bu belki işletme ve organizasyon eksikliğinden kaynaklı olabilir.
Gözlemim hastanede ciddi anlamda işletme ve organizasyon konusunda sıkıntılar olduğu yönünde.
Hastane yönetiminin belki çok daha etkin bir şekilde devrede olması, bölümlerve ilgili doktorlar arasında ilişkileri iyileştirecek adımlar atması bu sorunu asgariye indirebilir.
Bunun için de hastanede düzenli bir şekilde iletişim ve birlikte çalışma kültürünü geliştirecek atölye çalışmalarının yapılmasının faydası olabilir.
Çok ve özverili çalışan personelin varlığının yanı sıra KKTC’deki tüm kamu kurumlarında olduğu gibi hastanede de kaytaran ve iş yapmayanlar var.
Elbette ki etkin yönetim ile bu sorunlar asgariye indirilebilir.
Ancak KKTC genelinde kamu reformu yapılıp verimliliği esas alacak şekilde düzenlemeler yapılmadan hastanedeki bu sorunun tamamen giderilebilmesi mümkün değildir.
Doktorların maaş sorunları zaten malum.
Eksik malzeme ve olanaklar da onların işini zorlaştıran bir diğer unsur.
Hastanenin alt yapısından kaynaklanan eksiklikleri oraya giden her yurttaş zaten çıplak gözle görebiliyor.
Bina oldukça yıpranmış durumda…
Yetmişli yılların sonunda hizmete giren Doktor Burhan Nalbantoğlu Devlet Hastanesi’ne ‘zaman acımasız davrandı’ demek doğru olmaz.
Gelen giden iktidarlar yeterli ilgiyi gösterip yapılması gereken yatırımları yapmadıkları için durum böyle.
Fiziki anlamda ciddi eksiklikleri olan hastanede hem doktorların hem de hastaların işi zor.
Bu arada elbette ki biz vatandaşlara da düşen görevler var.
Doktor ve hemşirelerin işini kolaylaştırmamız gereken anlarda üzerimize düşeni yapmalıyız.
Hastaların iyiliği için ziyaret saatlerinde daha hassas davranmalıyız.
Kısacası sağlık alanında ülkemizde ciddi eksiklik ve sorunlar olmasına rağmen yine de hastanede hastaların sağlıklarına kavuşması için önemli bir gayret sarf ediliyor.
Kişisel özveri ve çaba ile ağır aksak da olsa sistem yürüyor.
Ama bu hep böyle devam edemez.
Çünkü bu yapı sürdürülebilir değil.
Sistem süratle iyileştirilmeli, kişilerin özverisine bağlı yapıdan kurtarılmalıdır.
Bu hepimizin yararına olacaktır.
Bunun için de siyasi iktidar başta olmak üzere ilgili tüm paydaşlara görev ve sorumluluk düşmektedir.
