Bugün Pazar. Herkesin güzel bir Pazar günü geçirmesini diliyorum.
Ve bugün sevip kaybettiklerimizi anma adına bundan tam 8 yıl önce, 2007 yılında yazdığım bir yazıyı sizlerle paylaşmak istiyorum.
***
Telefonunuzun üzerindeki rehber ya da evdeki telefon rehberinizde yer alan numaralarda çok sevip de kaybettiklerimizin numaraları hep durur.
Silmeye kıyamayız.
Başka birini ararken çıkar birden bire onların numaraları karşımıza.
Önce bir irkiliriz.
Sonra yüreğimizin ta derinliklerinde onları kaybetmiş olmanın acısını bir kez daha hissederiz.
Gözümüzün önünden bir film şeridi gibi geçer birlikte yaşadıklarımız.
Birlikte paylaşılan güzellikle, zorlukları aşmak için verilen mücadeleler.
Daha dün gibi değil miydi?
Birlikte yemeğe ya da bir yerlere gitmek, bir şeyleri birlikte yapmak için o numaralardan aramamış mıydık onları!
Aramıştık.
O numaralar belki bugün bir başkasında kullanılmaya devam ediyor ama bugün onlar yok.
Ama yine de kıyamıyoruz silmeye isim ve numaralarını.
Bir yere gitmemişler yine ararız belki, ya da ararlar diye duruyor.
Kabullenmek istemiyor insan sevdiklerini kaybetmeyi.
Onların ölmüş olabileceğini..
Bir daha dönmemek üzere bir yolculuğa gittiklerini.
Ve silmiyor silemiyor.
Ne defterinden ne de yüreğinden.
***
Sevgi işte böyle bir şey.
Silmesi mümkün değil insanın.
Yürekten sevmişse.
Zordur unutması.
Ya da kabullenmesi gittiklerini.
Bunun için de hep varmışlar gibi yaşamaya devam eder hayatını.
Hiç gitmemişler ve gelecekler gibi.
Sevgi girince işin içine her şey değişiyor.
Çünkü sevgi başka bir şey!
Karşılıksız ve çıkarsız.
***
Bir şey beklemez insan sevmişse birilerini.
Paylaşıyorsa bir şeyleri.
Güzellikleri ve acıları.
Birlikte bir şey yaptığında mutlu oluyorsa.
Gözlerinin içi gülüyorsa gördüğünde karşısında.
Unutuyorsa tüm sıkıntılarını.
Paylaşabiliyorsa sorunlarını.
Birlikte çözüm arayabiliyorsa bir şeylere.
Telefondaki bir merhabasıyla huzur verebiliyorsa insana.
***
Sevgi yüce bir şey.
Sevebilmek ve sevilmek.
İlla ki bir sevgili ile paylaşılmaz sevgiler.
Sevgiler farklı farklıdır.
Arkadaşa, dosta, bazen bir futbol takımına karşıdır.
Sevince bir başka boyuta taşınır ilişki.
Daha güçlü bağlarla perçinlenir.
Ve illa ki karşılıklı olması gerekmez.
Ama karşılıklı ise sevgiler bir başka olur tadı.
İnsana bir başka güven ve güç verir.
Mutluluk ve keyif verir.
Hissetmek sevip sevildiğini yeter insana.
Ve sevginin gücü ile kurulan bağları hiçbir şey koparamaz.
Fiziksel olarak kopsa bile ilişkiler sevgi varsa arada devam eder bir başka şekilde.
Bundan dolayı değil mi kaybetsek de silmeyiz rehberden isimlerini sevdiklerimizin.
Ve hep yaşatırız anılarını…
