Poli

Sararan yapraklara yazdım adını







Aynur Hekimoglu
Aynur Hekimoglu

Hüzün müdür Aşk’ı hatırlatan?




Aşk ’mıdır hüznü doğuran?



Dudakları mühürleyip

Yürekleri dolduran…

…..

Üç harf  yan yana kaç şekilde gelir bilir misin?

Aşk dersin…

Sen dersin…

Ben dersin…

Sen, ben biter;

Biz dersin…

Gün gelir  “Git” dersin.

Peki “Dur” kelimesinden haberdar değil misin?

Git demek kolay,

Dur diyebilecek kadar yürekli misin?

…..

Üstad Can Yücel’in yüreğinden dökülen,

Aşkın sonbaharını anlatan dizelerde saklı sevgiler.

Dalından koparılmış sevdalar gibi

Sararmış gülüşler gibi

Kurumuş umutlar saklı bahçelerde.

Eylül’ü hatırlatan yüreklerde

…..

Eylül’dü.

Dalından kopan yaprakların

Sararan yanlarına yazdım adını

Sahte bir gülüşten ibarettin oysa.

Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu

Eylül’dü.

Di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız

Adımlarımızın kısalığı bundandı

Bundan dı gözlerimin durgunluğu.

Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan,

Ellerin kadar ıssız,

Sen kadar zamansız molalar veriyordum

Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz

Eylül’dü.

İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin,

Şimdi yoktu bir anlamı suskunluğun.

Çırılçıplak kalakaldım sensizliğin orta yerinde.

Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında

Yürüdüm bir zaman

En çok sesini aradım.

Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hala

Gözlerini sildi zaman..

Dedim ya… Eylül’dü

Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin.

 

Cemal Süreyya

…..

Eylül’dü…

Hüzün’dü…

Sarı idi.

 









Başa dön tuşu