Köşe Yazarları

Biz neleri unutmadık ki?

Her şeyi…

Herkesi…

Bir tamam ve hiç eksiksiz.

Koyduğumuz tepki süresi en fazla 3 gün, 5 değil!

Sonra…

Sonsuzluğa havale…

Ebediyen!

Sevdiklerimizi, sevenlerimizi, iyilikleri, güzellikleri, anıları, hatıraları bile unutuyoruz.

Bunları unutan, başka şeyleri neden unutmasın ki?

Küçük oğluna tecavüz edip öldüren sonra da çöplüğe atan mahluğu unutmadık mı?

Hade bunun üzerinden yıllar geçti.

Peki ya oğlunu defalarca bıçaklayıp yanında yatan sabah kalkınca tekrar bıçaklayanı?

Bu ülkeye kumarhaneleri, bet ofisleri bela edenler kimlerdi? Acaba ne karşılığında satmışlardı ki geleceğimizi?

Kanser saçan bacalara kaç gün isyan ettik ki? İnsan hayatından daha mı pahalıydı takılacak filtre? İnsanı mı düşünüyor bu insafsızlar yoksa vahşi sermayeyi mi?

Hani o büyük orman yangını vardı ciğerlerimizi yakıp kül eden… Hani helikopter alacaktı ya baştaki beceriksizlerimiz?

Araziler vardı… Kiminin kızına, kiminin oğluna parsellenen. Hiçbir yerde beceremediniz cinsiyet eşitliğini ama bu konuda harikalar yarattınız!

Bir oğlana, bir kıza,

Allah artıra!

Trafik facialarında bir ordu insanımız kara toprakla kucaklaştı. Dile kolay, tamı tamına 1926 can ve binlerce engelli yarattık her yaştan. 1974 yılında kaybetmediğimiz kadar insanı o günden bu güne yollarda yitirdik.

Unutmadık mı? Ateş düştüğü yeri yaktı sadece.

İş cinayetleri işlenmeye devam ediyor. Kanser, kalp-damar hastalıklarının girmediği ev yok gibi hemen hemen!

Ne tedbir aldık?

Aldığımız tedbirleri de unuttuk. Biz unuttuk ama başkalarına hatırlattık. Yerdik. Eleştirdik. Sövdük. Saydık.

Sıra bize gelince söylediklerimizi yine unuttuk!

Şimdi hatırlatma sırası unutanlarda… Yıllarca yatıp uyuyanlarda… Her türlü yolsuzluk ve usulsüzlüğe bulaşanlarda… Halkı bu hale koyanlarda…

Nasıl bir düzen ki bu düzen?

Bizi unutanları nasıl da çabucak unuttuk?

Unutan unutana!

 




İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Kapalı