|
Alýþveriþe çýktýðýmýz zaman hep ikilemde kalýyoruz, sosyal hayatýmýz ise sýrf son noktayý koyamadýðýmýz için kör topal ilerliyor. Kararsýzlýðýmýz biraz çizmeyi aþmaya baþlamadý mý?
Ýnsanýn kararsýz kalmasý ne kadar da zor. Yolunu kaybetmiþ gibi oradan oraya savrulur, hayatýna bir yön çizemez. Çoktan seçmeli hayatta, onun cevabý a, b, c, d ve e seçeneklerinden hiçbiridir. Kararsýzlýk insanýn içini acýtýr, azap çektirir, piþmanlýk yaþatýr. Yýllar geçse de hep elinden kayýp giden fýrsatlarý düþünür. Ne yazýk ki, birçoðumuz þimdilerde böyleyiz. Dönem dönem kararsýzlýklar yaþýyoruz, yapmamýz gerekenleri hep öteliyoruz. Alýþveriþte, çocuklarýmýzý yetiþtirirken, kýsacasý sosyal yaþantýmýzý sekteye uðratacak þekilde kararsýzlýðýmýzla baþ baþa kalmýþ durumdayýz. Tamam, bir parça kararsýzlýk güzel. En azýndan aceleci kararlar vermemizi engeller ama dediðimiz gibi bu kararsýzlýðýn sadece bir parçasý. Her durum karþýsýnda “Bir türlü karar veremiyorum. Eyvah þimdi nasýl karar vereceðim?” diyorsanýz, çaðýmýzýn hastalýðý kararsýzlýðýn nedenlerini ve çözüm yollarýný açýklýyoruz.
Her þey çocuklukta baþlýyor
Kararsýzlýðýmýz aslýnda hep çocuklukta yaþadýðýmýz olaylarla baðlantýlý. Çünkü çocuklar kendi baþlarýna hareket etmeye baþladýklarý andan itibaren seçim sürecine giriyor. Ýþte tam da bu dönemde anne-babalara büyük görev düþüyor. Çocuklara seçim yapabilme özgürlüðü vermeleri gerekiyor. Psikolog Doktor Ferahim Yeþilyurt “‘Sen bilmezsin. Ben senin yerine karar veririm’ demek, çocuðun karar verme davranýþýnýn geliþimini sekteye uðratýr. Çocukluktan beri hangi yemeði ne kadar yiyebileceðinin kararý kendisine býrakýlmayan bir kiþi, yetiþkin olduðu zaman nasýl karar verebilir ki? Böyle bir ortamda büyüyen kiþiler, çoðunlukla kararsýzlýkyaþar, önemli kararlarý bile bir büyüðüne býrakýr, kendisi yerine kararlarý bir baþkasýnýn vermesini bekler” diyor.
Seçenekler dünyasýnda iþler zor
Neden kararsýz kalýyoruz ve bu durum son zamanlarda herkeste sýk rastlanýlýyor? Ýngiltere’deki Bristol Üniversitesi’nden Sosyoloji Profesörü Harriet Bradley’e göre bu durumun tek sorumlusu, günümüzdeki seçenekler dünyasý. Bu kadar seçeneðin karþýsýnda kafamýz karýþýyor. Sonsuz seçenekler karþýsýnda hep yenilikleri yakalamanýn peþindeyiz. Tamam, Bradley’in dediði gibi kiþisel özgürlüklerimiz geniþliyor ama bu seçenekler bizi seçim yapmaya ve sorumluluk almaya zorladýðý için stres ve kaygý oluþturuyor. Stresin ve kaygýnýn birleþimi de bizi kararsýzlýða sevk ediyor. Kuþkusuz tüketim toplumuna dönüþmemiz de kararsýzlýðýmýzda kilit rol oynuyor.
Kararsýz kalmamýzýn nedenleri:
Özgüven eksikliði
“Hayýr” diyememe
“Baþkalarý ne der?” korkusu
Yetiþtiriliþ tarzý
Gelecek kaygýsý
Bedel ödemekten korkma
Sorumluluktan kaçma
|
.JPG)
